Tijdens de samenkomst van 20 september deed ook Joanne Schreuder geloofsbelijdenis. In haar persoonlijke getuigenis vertelde ze hoe het geloof lange tijd vooral iets was wat ze van huis uit meekreeg. Door haar betrokkenheid bij Geloof in IJsselstein en later haar tijd op de Evangelische Hogeschool (EH) werd het steeds meer haar eigen geloof. Ze ontdekte daarbij dat ze geen ‘perfecte gelovige’ hoeft te zijn om voor God te kiezen.
“Ik ben gelovig opgevoed. Naar de kerk gaan hoorde er voor mij gewoon bij. Dat deed je omdat je ouders dat graag wilden. Ik geloofde wel, maar het was vooral iets wat ik van mijn ouders meekreeg en waar ik eigenlijk gewoon in meeging.
Nadat Geloof in IJsselstein werd opgericht en ik dat groeiproces met eigen ogen heb gezien en er ook aan mee heb mogen helpen, werd het geloof al iets meer van mezelf. Elke keer werd er voor onze leeftijd, vaak waren dat Joost, Chris en ik, weer een nieuwe kinder-, tiener- of jongerenkring opgericht. We mochten dan ook meedenken over hoe we dat vorm wilden geven. Daardoor werd het steeds iets minder iets wat ik alleen maar van mijn ouders meekreeg, en steeds meer iets van mezelf.
Toen ik vorig jaar, na lang twijfelen, de keuze maakte om naar de EH te gaan, kwam voor mij de grootste verandering. Ik kwam in een supergezellige klas terecht, waar ik voor het eerst een grote vriendengroep had van christelijke leeftijdsgenoten. Zij bemoedigden mij om over mijn eigen geloof te praten en het ook te delen.
Door het programma van de EH ging ik ook steeds meer nadenken over wie God eigenlijk voor mij is, welke relatie ik met Hem heb en wat mijn mening is over de moeilijke vragen rondom het geloof. Doordat ik er zelf steeds meer mee bezig was, merkte ik dat mijn geloof groeide.
De EH en mijn EH-vrienden hebben mij ook laten realiseren dat mijn geloof niet perfect hoeft te zijn. Ik had altijd het idee dat ik een soort perfecte relatie met God moest hebben en dat ik pas belijdenis mocht doen als ik die perfecte relatie had. Maar dat hoeft helemaal niet.
God wil mij, ook met al mijn twijfels. Ook als ik nog steeds dieptepunten heb in mijn geloof en het soms allemaal helemaal niet makkelijk gaat. Zelfs dan wil God mij.
En dat is de reden dat ik vandaag belijdenis wil doen. Niet omdat ik eindelijk die perfecte gelover ben, maar omdat ik zeker weet dat ik het mijn hele leven wil blijven proberen met Hem. Ik weet dat ik nog vaak zal twijfelen en dat het niet altijd makkelijk zal zijn, maar ik weet ook dat God er altijd weer is om mij met open armen te ontvangen.”