Getuigenis Chris Schreuder

“Ik erken dat ik altijd Gods geliefde kind ben geweest”

Tijdens de samenkomst van 20 september deed Chris Schreuder geloofsbelijdenis. Een bijzonder moment waarop hij bewust ‘ja’ zei tegen God en zijn geloof. Voorafgaand aan zijn belijdenis deelde Chris onderstaand persoonlijk getuigenis over hoe het geloof, dat vroeger vooral vanzelfsprekend bij zijn leven hoorde, steeds meer iets van hemzelf is geworden.

“Het geloof was vroeger voor mij iets vanzelfsprekends. Ik ging naar de kerk, had het gezellig, moest stil zijn en kreeg snoepjes. Thuis lazen we de bijbel en deed ik mee met het gebed, maar heel actief deed ik het niet. Christen zijn was gewoon een van de onderdeeltjes van mijn leven.

Met Joost en Joanne werd door de jaren heen geloof steeds meer iets van mijzelf. Daarom vind ik het ook bijzonder om met hun hier te staan.

Beginnen met studeren was voor mij vorig jaar wel een soort stroomversnelling. Ineens moest ik het zelf regelen en alles was nieuw. De studie, mijn kamer, het indelen van mijn tijd. Ik maakte toen de keuze om me aan te sluiten bij een studentenvereniging, Navigators, en ik denk dat dat toch wel de beste keuze was die ik heb gemaakt rond die tijd. Ineens had ik een grote groep supergezellige christelijke mensen om mij heen, die mij toch een beetje uit mijn schulp hebben getrokken.

Naast alle gezelligheid, het gelach en het dom student zijn, kon ik met medestudenten denken en praten over het christen zijn. Over de basis, bidden, de bijbel. Ik leerde dat er niet zoiets is als een perfect geloof, maar dat Gods trouw en liefde altijd groter zijn dan mijn afdwalingen en twijfels.

Ik heb ook wel geleerd dat het geloof en mijn relatie met God niet alleen om mij gaat, het is niet een individualistisch iets, we doen het samen. Daarom mogen we het ook uitdragen. Zoals ik een spreker eens heb horen zeggen: “Het grote doel hier op aarde is niet dat wij in de hemel komen, maar dat de hemel via ons op aarde komt.”

Vanochtend zeg ik dus niet alleen ja, omdat ík actief de keuze maak. Ik zeg ja omdat ik erken dat ik altijd Gods geliefde kind ben geweest, dat ik Hem mag laten zien in de wereld, dat Hij er altijd is en was en dat ik altijd bij Hem terug mag komen.”