Jarenlang maakten Kim en Margreet Batteau deel uit van Geloof in IJsselstein. Totdat een internationale kerk in Utrecht op hun pad kwam. Kim blikt terug op hun Geloof in IJsselstein-periode en vertelt over hun nieuwe geloofsgemeenschap.
“Ik geloof in Jezus Christus als mijn Heer en mijn God, zoals Thomas zei in Johannes 20:28”, antwoordt Kim. “Hij is het eeuwige Woord, mens geworden om alles mee te maken wat wij mensen meemaken, behalve de zonde. Daarom weet ik dat Hij mij kent van binnenuit, mijn leven leidt en mij vormt. Deze wereld heeft zin. Alles, ook de meest afschuwelijke dingen, kan God uiteindelijk ombuigen tot iets goeds, of verbannen voor eeuwig. Ik ben onderweg, met veel broers en zussen, naar een onvoorstelbaar mooie wereld. En Jezus is onze Goede Herder onderweg.”
“Ik was met Margreet lid van de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt te Nieuwegein, toen een groep van deze kerk zich afsplitste (op een harmonieuze manier!) om verder te gaan in IJsselstein. We wonen sinds 2011 in IJsselstein. Omdat we kerkten in Nieuwegein, maar in IJsselstein woonden leek het ons mooi om een missionaire gemeente in IJsselstein te “planten,” om zo (meer) mensen in IJsselstein met het Evangelie te kunnen bereiken. Tijdens dit proces zijn we in contact gekomen met een groep gelovigen die lid waren geweest van de Nieuwtestamentische Gemeente (NTG), een Pinkstergemeente in IJsselstein, maar op zoek waren naar een nieuwe kerk waar ze zich thuis konden voelen. Door die ontmoeting is ‘Geloof in IJsselstein’ ontstaan, uit deze twee ‘bloedgroepen’, die graag samen wilden werken met het doel ongelovigen te bereiken en iets voor IJsselstein te kunnen betekenen in de breedste zin.”
“Ik heb geleerd dat het een verrijking is - voor jezelf, voor je broers en zussen in Christus in je gemeente en voor je omgeving - als je samen probeert een laagdrempelige, missionaire gemeente te zijn, met Jezus Christus als de basis en het Evangelie als de boodschap. In het bijzonder vond ik onze vrijdagavond huiskring (elke keer samen eten, met daarna een korte bijbelstudie en gebed), een fijne manier om elkaar beter te leren kennen en persoonlijk iets voor elkaar te kunnen betekenen.”
“De ICF beschrijft zichzelf als ‘een eigentijdse, tweetalige kerk (Engels en Nederlands, K.B.) in Utrecht’. In de kerk komen mensen allerlei verschillende nationaliteiten samen. In Hem zjn we één! Margreet en ik hebben in de jaren tachtig acht jaar in Busan, Z.-Korea gewoond en gewerkt. Ik was daar docent theologie aan het Korea Theological Seminary van de Kosin Presbyterian Church. Sindsdien hebben we het altijd boeiend gevonden om contact te hebben met christenen met verschillende ethnische en nationale achtergronden. Toen we over ICF Utrecht hoorden, spraken het karakter en de doelen van deze gemeente ons daarom erg aan. Uiteindelijk zijn we daar lid geworden. Jasper de Kok is de voorganger, maar er zijn ook gastpredikanten, en ik mag zelf ook af en toe voorgaan. Om de andere week zing ik mee met de begeleidende ‘band’. En sinds kort speel ik ook viool. Margreet en ik zijn ook lid van een huiskring die elke woensdagavond samenkomt om te eten, een bijbelstudie te doen, en te bidden. Leuk om te vermelden is dat de leden tot nu toe uit meer dan zeven landen komen. De voertaal is Engels. Margreet gaat ook meedraaien in het team voor pastoraat aan vrouwen in de gemeente. Ook helpt ze mee in het vertalen van de diensten”, aldus Kim.
Kim en Margreet Batteau