Van het Kernteam

Als kernteam hebben we op 21 oktober weer bij elkaar gezeten. Bijna voltallig, aangezien Neline nog even geniet van haar ‘kernteam-zwangerschapsverlof’.

Zoals elke avond beginnen we dan met een opening vanuit Gods woord. En dit keer ging het over luisteren naar Gods stem, naar aanleiding van het boek ‘Hoe kun je Gods stem verstaan’ van Pete Greig. Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar de afgelopen periode had ik een groot verlangen naar een persoonlijke stem van God. Een persoonlijke boodschap die me zou helpen in richting, in meer duidelijkheid, in wellicht concrete antwoorden?

Ik kwam dit boek tegen, en ben het gaan luisteren. Het boek is gebaseerd op het verhaal van de Emmaüsgangers in Lucas 24 (vers 13 – 35). Er staat in vers 16 dat, toen Jezus naast hen kwam lopen, hun blik werd vertroebeld zodat ze Hem niet herkenden. Jezus legt hen vervolgens uit hoe de hele bijbel gaat over Hem. Alles wat in de boeken van Mozes en de Profeten staat gaat over Gods zoon die zou komen. Gods stem is dan ook allereerst te horen in de bijbel. Pete Greig legt in zijn boek dan ook diverse methodes uit om Gods stem daarin beter te verstaan. Een van deze methodes is bijvoorbeeld de Lectio Divina, een methode van biddend en langzaam bijbellezen. God komt via de bijbel, Zijn woorden, naar ons toe, en wij mogen biddend naar Hem teruggaan. En zo zijn er meer manieren waarin God spreekt. Het leerde mij in ieder geval om mijn verlangen te veranderen, en meer in gebed bij God te brengen en open te staan voor manieren waarop God in onze tijd naar ons spreekt.

Het mooie van het verhaal van de Emmaüsgangers, is dat als ze Jezus herkennen en Hij onttrokken wordt aan hun blik, ze tegen elkaar zeggen: “Brandde ons hart niet toen Hij onderweg met ons sprak en de Schriften voor ons ontsloot?”. Een brandend verlangen naar God, naar Jezus. Naar liefde en genade, zoals we dat alleen bij Hem vinden. En is dat niet iets wat ook maakt dat wij verlangen om dat te mogen delen, maar waarin je kan worstelen met de manier waarop? Wellicht weet je niet hoe je dit moet doen, of wat je moet delen, of verlang je weer naar dat brandend gevoel van binnen? En dat is iets wat we met de missiezondagen dan ook hopen te bereiken. Elkaar meenemen in die reis, in dat verlangen.

We kijken als kernteam dan ook met dankbaarheid terug op de eerste missiezondag die we begin oktober hebben gehad. We zijn heel blij en dankbaar dat jullie in grote getalen erbij waren en daarmee ook uitspreken dat dit belangrijk is. En we hopen en bidden dat dit een reis voor ons allemaal mag zijn, en dat jullie weer met ons meedoen bij de komende missiezondag op 2 november.

Namens het kernteam,
Wouter