Vorige week vierden we de maaltijd van de Heer. Omdat ik voor in de zaal zat, kwam iedereen vlak langs me lopen op weg om het brood en de beker te ontvangen. Het raakte me. Mensen in alle soorten, maten, leeftijden en achtergronden kwamen langs. Wat een rijkdom om met deze diverse groep elke zondag samen te komen.
Waar gaat het nou echt om als we op zondag samenkomen? Ontmoeting met elkaar? Leren uit de Bijbel? Even tot rust komen? God ontmoeten? Kom je vooral voor een gesprekje, voor het gebed, voor de Bijbeluitleg, of toch voor die lekkere zelfgebakken cake?
Deze maand gingen het programmateam en het kernteam met elkaar in gesprek. We probeerden woorden te geven aan het doel van onze samenkomsten. We bespraken wat het betekent om samen God te aanbidden. We deelden onze dromen en ideeën. We bespraken welke vormen en woorden we kiezen in onze samenkomst. We vroegen ons af in hoeverre de zondagse samenkomst een welkome plek is voor alle IJsselsteiners.
Simone opende de avond met een fragment uit "Het feest van de navolging" door Richard Foster. Ik deel graag een klein stukje met jullie:
‘Vormen en rituelen brengen geen aanbidding voort; het afschaffen van vormen en rituelen evenmin. We kunnen alle goede technieken en werkwijzen inzetten, we kunnen de allerbeste liturgie gebruiken, maar we komen niet tot aanbidding van de Heer totdat de Geest onze geest aanraakt. (…) We zijn in Christus vrij om welke vorm dan ook te gebruiken, zolang deze onze aanbidding verrijkt.’
Kom jij nog niet zo lang bij Geloof in IJsselstein? Dan zijn we extra benieuwd hoe jij de zondagse samenkomsten beleeft. Deel je je ervaring met ons?
Namens het kernteam,
Neline