Lef en liefde

Op 4 mei mocht Ewoud Holsappel een bijdrage leveren aan de dodenherdenking samenkomst in IJsselstein.
Dit was de inhoud van zijn bijdrage:

We herdenken vandaag mannen, vrouwen en kinderen die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid. En we denken aan alle slachtoffers van de tweede wereldoorlog maar ook van de oorlogen erna die tot onze grote spijt tot op de dag vandaag realiteit zijn in de wereld om ons heen.

Deze dag stelt ook een indringende vraag aan onszelf. Wat mag het mij kosten? Ben ik in staat mijn leven op het spel te zetten voor een ander?

Mijn opa groeide tijdens de tweede wereldoorlog op in Haarlem. In de hongerwinter is hij als tiener een aantal keer naar de kop van Noord Holland gefietst om eten te halen. Daarnaast stal hij samen met zijn broer hout uit de schuttersputjes van de Duitsers. Maar een van de verhalen die me het meest is bijgebleven is het verhaal van een joodse man, genaamd Simon, die een tijdje bij mijn opa in huis ondergedoken zat. Simon bleef zich relatief vrij bewegen en had een vriendin elders in het land. Op een dag loopt hij het politiebureau binnen en vraagt of hij zijn vriendin kan bellen. Het lukt. Een briljant staaltje van lef & liefde. Hij heeft de oorlog overleeft.

De verhalen van opa en de moed van mijn overgrootouders inspireren mij. En doen me denken aan wat hen hiervoor de kracht heeft gegeven. Daarvan was onmiskenbaar de bron, het christelijk geloof.

Want juist het verhaal van de Bijbel, het verhaal van God. Is een verhaal van lef & liefde.

Als je het mij vraagt heeft God zelf in Jezus de overtreffende trap van lef & liefde getoond. Jezus zelf zegt ergens dat de grootste daad van liefde is dat je jouw leven durft te geven voor een ander. In de kerken geloven wij dat, dat het goede nieuws is. Dat God zoveel van ons, geweldig mooie maar ook zeer gebrekkige, mensen houdt. Dat hij in Jezus zichzelf heeft gegeven aan het kruis voor ons. Opdat een ieder die gelooft niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft. Jezus is niet gekomen om deze wereld te veroordelen maar om haar te redden.

Ik bid ons allen toe dat we de liefde van God voor het eerst of opnieuw mogen ontdekken. En dat het juist ook deze liefde is die ons de kracht, het lef, de moed geeft om er te zijn voor de mensen om ons heen.

Ik hoop dat wij op het moment dat het erop aankomt allen de kracht zullen ontvangen om lef & liefde te tonen. De angst onder ogen komen maar ons daar niet door zullen laten leiden.

Laat deze 4 mei dodenherdenking zo ook een aanmoediging zijn. Om juist ook in ons eigen leven te kijken hoe we vanuit lef & liefde mogen leven, in het hier en nu, met de mensen om ons heen. Wat doe jij om de verdeeldheid in ons land, de armoede, of het sociale probleem van de toenemende eenzaamheid, te tackelen. Laten we elkaar helpen, laten we elkaar zien, laten we voor elkaar zorgen. Als buren, familieleden, vrijwilligers, mantelzorgers, collega’s, van mens tot mens, van hart tot hart.

Ik wil afronden met een Joods gezegde met een essentiële toevoeging; wie één mens redt, redt de wereld. En de wereld is gered door die ene mens, tegelijk zoon van God, Jezus, Christus van Nazareth. 

Dank u wel.