In deze veertigdagentijd leeft een groep uit Geloof in IJsselstein door middel van gebed en vasten toe naar Pasen. Ter inspiratie maken zij duidelijk hoe zij deze vastentijd ervaren en wat voor impact dit heeft op hun geloofsleven.
“Na de preek van Cees van Breugel over bidden en vasten, en de oproep van Ewoud om mee te doen met vasten in de veertigdagentijd, besloot ik om mee te doen. Mijn eerste herinneringen aan vasten gaan terug naar mijn jeugd, toen mijn vader deelnam aan een vastenweek voor mannen/vaders. Later, als tiener, deed ik zelf ook mee aan een vastenweek in mijn gemeente, waar we drie dagen vastten en samen Bijbelstudie deden en ervaringen deelden. Mocht je hier meer over willen horen, vraag dan gerust naar mijn ervaring.
Dit jaar heb ik besloten om één dag per week, 24 uur, te vasten tijdens de veertigdagentijd. Met als doel: meer ruimte creëren voor God en open te staan voor Zijn leiding. Ik wil mij verdiepen in Gods beloften voor mij, mijn gezin en anderen om mij heen.
Hoewel het gewone leven doorgaat, merk ik dat elke dagelijkse activiteit een moment kan zijn voor gebed en verbinding met God. De momenten waarop ik honger ervaar en alleen maar kan denken: “Ik wil eten, ik wil eten, ik wil eten,” zijn momenten waarin ik besef dat ik ook zó sterk wil verlangen naar God. Mij verdiepen in Zijn beloften maakt mij - en mijn vertrouwen op God - sterker.
Het laten staan van de maaltijden gaat me goed af. En de eerste maaltijd na het vasten? Die smaakt heerlijk!”
“Vasten is voor mij een nieuwe ervaring die me al langer bezighield. Ik ben blij dat ik nu de keuze heb gemaakt om in de veertigdagentijd van vrijdagmiddag tot zaterdagmiddag te vasten en veertig dagen geen nieuws te volgen. Ik merk dat het me helpt mijn focus te verleggen van de dagelijkse wereld naar het hemels koninkrijk.
Ook word ik minder in beslag genomen door angst en zorgen, en heeft de Bijbel meer impact op me. Ik heb ook bijzondere momenten meegemaakt rond het vasten, zoals een Bijbeltekst die ik in mijn droom kreeg en drie 'toevalligheden' die naar een Bijbeltekst verwezen. Beide keren ging het over het ‘grote plaatje’ en de verlossing die God geeft.
Het was mooi om deze gebeurtenissen te ervaren, maar ik vind het ook nog lastig om ermee om te gaan. Bijvoorbeeld doordat ik nu soms te veel zoek naar nieuwe bijzondere tekens en verwijzingen. Fysiek gezien is het goed vol te houden, ook al heb ik het zaterdagochtend wel pittiger met het gebrek aan energie. Dat vraagt ook het nodige van het gezin.
Al met al vind ik het verrijkend voor mijn geloofsleven en kijk ik uit naar de komende vastmomenten.”
“Doordat we ons met een groep richten op vasten (dus niet eten), ben ik bewuster bezig met de veertigdagentijd. Ik vond het spannend om te gaan vasten. Ik heb snel honger, dus ik dacht altijd dat vasten niets voor mij was. Cees van Breugel heeft eerder bij Geloof in IJsselstein gepreekt heeft over vasten. Hij zei dat ‘je lichaam meer aan kan dan je denkt’. Dat heeft me over de drempel geholpen. Ook het kleine groepje waarin we onze ervaringen delen, helpt mij om vol te houden.
De eerste ontdekking tijdens het vasten was dat het eigenlijk een heel makkelijke manier is om bij God te zijn. Als je bidt, ben je vaak met woorden - en dus met je hersens - bezig. Door niet te eten, doe je juist iets níét en tegelijk offer je je lichaam aan God. Door de serie filmpjes over The Fasting Practice van Practicing the Way werd ik ook aangemoedigd. Daar leerde ik dat er vier redenen zijn om te vasten: om ons over te geven aan Jezus, om te groeien in heiligheid, om onze gebeden te versterken en om solidair te zijn met de armen.”