Even voorstellen...
Kirsten, Jorrit, Olaf, Jip
en Teun

Even voorstellen: Teun is 21 mei geboren, maar aangezien ik nog maar sinds september vorig jaar naar Geloof in IJsselstein ga en ik nog lang niet iedereen ken (en visa versa), zal ik ook mezelf en de rest van het gezin aan jullie voorstellen.

Ik ben Kirsten en kom graag met onze oudste zoon Olaf (4,5) en soms ook met Jip (2,5) naar de samenkomsten, al is dat nu weer wat meer een uitdaging met de komst van Teun. Ik ben christelijk opgevoed en geloofde als kind met volle overtuiging. Toch ben ik het geloof in de jaren steeds wat meer los gaan laten en steeds meer de wereld in gegaan en zo ben ik het ook allemaal breder gaan zien. In mijn zoektocht naar waarheid, in onze wereld vol leugens en polarisatie, macht en geld, zag ik heel duidelijk de duisternis aan het werk en kwam van daaruit tot een soort conclusie dat de andere kant, God, mogelijk ook heel echt zou zijn. En dan blijkt het zo waar wat er in de Bijbel staat: Ik ben de weg, de Waarheid en het Leven. Met de geboorte van Jip (dec ’22) heb ik God heel dichtbij ervaren en is er een stuk heling gekomen op de traumatische geboorte ervaring met Olaf. Vanaf dat moment is mijn leven veranderd en mag ik het weer samen met Hem doen.

Ik heb sinds 2014 een relatie met Jorrit. Onze relatie is sinds mijn (opnieuw) tot geloof komen verbeterd en veel meer in balans gekomen en zijn we afgelopen april ook getrouwd. Jorrit is niet met het geloof opgevoed en staat er (nog) niet voor open, wel ziet hij de positieve verandering in mijn leven (meer rust, vertrouwen, balans en plezier). Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, zo ook in mijn leven en ik bid dat Jorrit zelf nieuwsgierig mag worden en God ook mag vinden en daarbij vertrouw ik op Gods plan en timing.

In het dagelijks leven ben ik vooral mama, is de moestuin en bloementuin mijn grote hobby en vind ik het leuk om zelf te bakken, koken en oogst te verwerken (maar dit jaar met baby op een lager pitje…). Daarnaast ben ik Psychomotorisch Kindertherapeut bij een GGZ organisatie.

Terugkomend op Teun. Na een ontspannen en goede start veranderde Teun toch in een baby die veel ongemakken had en veel huilde, met slaapgebrek en nog een paar andere dingen die er in ons gezin speelden liep ik afgelopen week behoorlijk op mijn tandvlees. Op mijn nachtkastje staat “I can do all things trough Christ who gives me strength” (Filippenzen 4 vers 13), maar ik heb mogen ervaren afgelopen week dat ik niet alles zelf hoef te dragen met de kracht van Christus, maar dat er ook anderen zijn om voor mij en mijn gezin te zorgen. Hartverwarmend hoe de mensen van Geloof in IJsselstein mee bidden, berichtjes sturen, maaltijden maken en voor de kinderen bijspringen. Zo kan God alles mee laten werken ten goede en zijn opnieuw Zijn wegen ondoorgrondelijk! Gebed voor ons gezin blijft de komende tijd welkom.

Ik leer jullie ook graag beter kennen. Bij de koffie na de dienst is een gesprek soms uitdagend met de kindjes, maar welkom om eens langs te komen in onze gezellige chaos om elkaar beter te leren kennen, of een appje te sturen!