Tijdens de kerstperiode van 2025 werd IJsselstein opnieuw verlicht door de Lichtwandeling, met op vrijdag 12 december de speciale familie-editie Vensters van Verwondering. Jong en oud liepen die avond mee langs plekken vol licht, verhalen en stilte.
Op twee verschillende plekken langs de route stonden Mieneke en Neline. Beiden maakten de avond van dichtbij mee, ieder vanuit een eigen rol. Mieneke blikt terug vanuit haar plek als herder bij de Wensboom. Neline kijkt terug vanuit haar rol als Maria. In hun terugblik nemen Mieneke en Neline ons mee in wat zij zagen, ervaarden en beleefden. Twee perspectieven, één verhaal.
Mieneke: “Herders bij de Wensboom. Het is avond, nacht, duister, maar de lichtjes in de Kerstboom, de Wensboom branden. Het duurt even voordat de eerste mensen aan komen lopen, maar daarna blijft het maar doorstromen. Bekenden en onbekenden, jong en oud, mensen vol hoop en mensen waarbij de pijn op het gezicht staat te lezen. Allemaal met een wens die al dan niet op een ster in de boom worden gehangen. Wij staan op een punt wat afwijkend van de route, maar voelen de warmte, het licht, de hoop en de verwachting van de hele lichtwandeling door de bezoekers heen. Gods licht in IJsselstein.”
Neline: “Het is stil in de Kapellestraat op deze koude winteravond. Aan het einde van de straat staat een grote deur op een kier. Een zacht licht schijnt naar buiten. Je kijkt om het hoekje. De muffe warmte van dieren komt je tegemoet. Als je binnenstapt, ben je niet langer in IJsselstein in 2025. Nee, je stapt de wereld van Bethlehem binnen rond het jaar 0. Een geit laat zachtjes van zich horen. En dan hoor je een ander geluid: het gekraai van een kindje. Alle ogen zijn op hem gericht. Zacht gezang klinkt. Hier moet je even gaan zitten. Deze plek verwarmt je, en vooral je hart.”